Gisteren zijn we plots ons tent in gedoken. We hoorde een auto rijden om 20.30 en stemmen en als dat controle zou zijn waren we wel de pineut. Maar gelukkig reed de auto door. Het was weer een hele koude nacht dat zelfs het dekentje eigenlijk te weinig is! Uit bed komen was ook lastig, waarom onder dat warme deken vandaan? Na een tijd is het ons toch gelukt en hebben we ons warm ingepakt. Dit keer geen airco die we miste, want de kachel ging gewoon aan. Het laatste rondje Central Kalahari zat er op en we gingen opweg naar de gate om het park te verlaten. En wat we toen over zagen steken… een luipaard! Alleen was deze zo angstig en snel weg.

In Rakops weer een poging doen om te tanken. Dit keer wel diesel maar nu geen stroom. Eerst zijn we maar boodschappen wezen doen en toen daar de lampen aan sprongen hadden we goede hoop. Maar helaas we konden nog niet tanken en moesten 50 kilometer verder rijden naar Mopipi. Hier de tank vol gegooid en weer terug gereden, alleen moesten we verder dan Rakops en helemaal door naar Gweta. Ondertussen miste we de airco al wel en met de ramen open rijden was ook niet echt een succes met 120 km/u. Het was dus weer lekker warm. Na de lange rit van 6.33 tot 16.20 was het zo fijn om de auto uit te zijn en hadden we s’avonds geen zin om zelf te koken en hebben we dus heerlijk in het restaurant gegeten. En onze planning voor morgen? Geen idee we zien het allemaal wel.

Trip naar de stokstaartjes nabij Planet Baobab

Vandaag niet zoveel te schrijven eigenlijk. De was is weer gedaan, de drone haalde we uit de koffer en deed het weer en voor de rest waren we heel lui. Zelfs te lui dat we weer heerlijk uiteten zijn geweest. En na het eten op tijd gaan slapen, morgen vroeg op omdat we een trip hebben geboekt naar de stokstaartjes.

IMG_9478

De wekker gaat om 5.00 en het is tijd om op te staan. De laatste spullen waren gepakt en we waren klaar om naar de bar te gaan waar we om 5.50 klaar moesten staan. We kregen een kop thee en konden de safari auto in, de gids moest nog even het ontbijt halen en we konden gaan. Het was ruim ander half uur rijden. Maar wat was het gaaf! Het was een familie van 6 grote en 5 kleine stokstaartjes en je kon echt dichtbij komen. Terwijl we op de grond lagen te fotograferen liepen ze zelfs een keer over ons heen. Na ze al een tijd gevolgd te hebben was het tijd voor het ontbijt wat al een tijd klaar stond. Eigenlijk wilde we nog wel wat foto’s maken dus liepen we weer terug naar de plek waar we ze voor het laatst hadden gezien. Helaas vonden we ze niet meer, maar de man die er bijna 7 dagen per week bij zit om ze te laten wennen aan mensen wist precies waar ze konden zijn en konden wij weer genieten van de stokstaartjes. Ze waren druk op zoek naar voedsel, spinnen, kikkers, rupsen alles ging naar binnen. Ook hebben we met de go pro een mooi filmpje gemaakt. Wat een geweldige ervaring was dit weer!

Fotografie: Mike de Kok Wildlife Photography