Vandaag zijn we om 7.50 uur van Maun naar Kubu Island gereden, via het noorden langs Gweta. AI snel kwamen we bij een checkpoint, hier werd gecontroleerd of we geen dierlijke producten bij ons hadden, we gingen namelijk van een vies naar schoon gebied. Ook moest je met je schoenen die je aan had in een bak gaan staan om te desinfecteren en de rest van de schoenen die je bij je had moesten er ook in. Als volgt moest je met de auto door een grote plas rijden en konden we de weg weer verder vervolgen. Op een gegeven moment gaf de navigatie aan dat we dwars door een dorpje met van die hutjes moesten. We vonden het een beetje raar, maar toen we het bord ook nog zagen staan hebben we het maar gedaan. Na een tijdje rijden kwamen we op een open vlakte uit, waar je niks anders zag dan wat bomen in de verte. De go pro werd op de auto gezet en we reden weer verder. Maar na een harde klap moesten we stoppen. De handige bak met batterijen, opladers, zaklampen e.d. stond nog op het dak. Nu was er alleen niks meer van de bak over en stonden wij daar op die warme open vlakte spullen bij elkaar te zoeken.

We reden echt in de onbewoonde wereld, totdat het ineens weer wat groener werd en overal de geiten, koeien, paarden en ezels tevoorschijn kwamen. Er was ineens weer een dorpje met hutjes voor ons neus, hoe kunnen die hier in godsnaam leven? Het is namelijk geen dorpje zoals wij het kennen, met een winkeltje in de buurt. Vanaf hier was het nog 27.2 kilometer tot aan Kubu Island. Die Laatste kilometers konden ons niet snel genoeg gaan, we waren dat gehobbel wel weer zat. Om 14.00 kwamen we dan eindelijk aan, het was 44 graden, wind nog warmer dan een John en bijna geen schaduw te bekennen. Snel hebben we een broodje gegeten en zijn de auto in gestapt om in de airco te zitten. Het eiland is erg mooi om te zien, dat kan ikje nu wel vertellen na het aantal rondjes wat wij er omheen zijn gereden, maar wat was het lekker koel in de auto. Nadat de zon iets weg was zijn we vanaf ons plekje nog een uur over de rotsen wezen Iopen. Wat een gaaf uitzicht! Die opgedroogde modder, doordat er geen water in de pan staat lijkt wel op een parelwit strand, met felblauwe lucht erachter en dan de grote Baobab bomen die op dit eilandje staan met de rotsen erbij, echt supermooi!

F96A3381

van Kubu island naar Planet Baobab

Wat een rot nacht was dit! Het was de hele nacht super warm gebleven in de tent en dat terwijl we alles open hadden staan aangezien er geen muggen waren. En voordat ik het wist wat het alweer 5 uur en ging de wekker. We zijn vroeg gaan rijden op de mooie zonsopgang te fotograferen. Het was alleen wel wat bewolkt, maar zeker niet minder mooi. 6.1 0 kwam de zon op tussen de wolken door. Het gaat alleen zo snel voorbij, zo jammer! Om 7.45 was het alweer tijd om deze mooie omgeving te verlaten en konden we ons weer klaarmaken voor wat gestuiter. Gelukkig hadden we een navigatie bij ons, want soms waren er meerdere paden, maar geen bord te bekennen. 2,5 uur hebben we over de hobbel weg van 100 km gedaan. We gingen richting Gweta waar we zouden gaan tanken en wat boodschappen zouden halen voor ons volgende stukje van de reis. Het zat allemaal in de buurt van Planet Boabab waar we zouden overnachten. Maar bij het tankstation aangekomen, was er geen diesel meer. We zouden dus naar Nata toe moeten om te tanken. Een dorp 100 kilometer verderop, die iets groter is dan Gweta. Wel hebben we nog bij de winkel gekeken, maar ook dit zag er niet bijzonder uit. Wel was de school net uit, zo lief al die zwaaiende kinderen. Na wat te hebben gegeten op de camping zijn we om 12.30 naar Nata gereden. Er stonden 3 tankstations naast elkaar, bij de eerste al geen diesel, maar gelukkig bij de 2e pomp wel. We hebben gelijk naar de grootste winkel gevraagd. Weinig keus hadden we, want er was er maar één.

Net als in Gweta was hier ook een stroomstoring, dus vlees en verse dingen konden we al niet meenemen, het lag er wel, maar helemaal vies en verkleurd. Het Week een grote winkel, dus we hoopte in de rest wel te slagen, maar elk pad stond zoveel van hetzelfde. Zo stond er bijvoorbeeld 1 meter vol van potten boontjes, 1 meter vol met mais, alles bestond uit één rijtje maar wel een meter breed. Uiteindelijk gingen we weg met de laatste pakjes kaas, 3 dozen eieren, 3 broden, wat blik groenten en een voorraad drinken. Allemaal 1,5 liter flessen water want 5 liter hadden ze niet en wat blikjes. Om 15.30 waren we pas terug van het ‘eventjes” tanken en boodschappen doen. We hadden nu wel weer stroom. Mike heeft nog geprobeerd z’n zonnepaneel te solderen, want nadat hij van de auto was gevlogen deed hij het niet meer. Alleen hadden we geen soldeer spullen bij ons, maar Mike red zich wel, met vuur en een schroevendraaier zitten de draadjes weer vast en hebben we een zonnepaneel die weer werkt. Het was nog even tijd om te relaxen bij het zwembad, het was een groot bad, een deel overdekt en een deel open met veel ligbedden er omheen. Het was heerlijk en om het af te maken was de douche ook super. Om 18.00 begon de lucht donker te worden, de wolken gingen supersnel, het begon te waaien en te regenen. We zaten al even onder het hutje en besloten toen het even droog was om in het restaurant te eten. Het ging op een gekke manier. Eerst moest je aan de bar bestellen en kon je in dat gedeelte wat drinken en als je eten klaar was, werd je geroepen en mocht je pas naar het restaurant. Na een uur wachten, smaakte het eten wel erg lekker! En met een volle buik zijn we over het verlichte pad teruggelopen, met ook nog eens alle boabab bomen verlicht. Planet Boabab is echt wel een nette camping.

Fotografie: Mike de Kok Wildlife Photography